Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

26 Ιουνίου― Ημέρα Κατά Των "Ναρκωτικών";




Πριν από 4 χρόνια οι αρχές συνέλαβαν ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι για κατοχή  1.5 γραμμαρίου χασίς.  Στη φυλακή δεν άντεξε (φαντάζεστε) και κρεμάστηκε.

Μιά ακόμα τραγική ιστορία. Ένα αθώο θύμα της ποινικοποίησης η οποία περιθωριοποιεί το χρήστη και βοηθά το λαθρεμπόριο δίνοντας στον μαυραγορίτη (σας ξαφνιάζει η λέξη; όχι αν το ξανασκεφτείτε νομίζω)  δυνατότητες και ευκαιρίες να αισχροκερδεί νοθεύοντας ουσίες για τις οποίες συνήθως ούτε οι γιατροί γνωρίζουν πολλά πράγματα, πόσο μάλλον οι καινούργιοι ενθουσιώδεις χρήστες.





Στις 26 Ιουνίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών.

 Η ιδέα Παγκόσμιας Ημέρας μου θύμισε το 'Πήτε 'Οχι στα ναρκωτικά -Δε φτάνουνε για όλους", παλιό χασικλίδικο αστείο.
Όμως άλλαξαν τα πράγματα. (Αλλού, αλλά άλλαξαν). Η  Παγκόσμια Επιτροπή για την Πολιτική Κατά των Ναρκωτικών δήλωσε πρόσφατα «∆εν µπορούµε να προσποιούµαστε πλέον πως ο πόλεµος εναντίον των ναρκωτικών αποδίδει».


Τις αλλαγές στην παγκόσμια στάση και νομοθεσία ίσως τις έχετε υπ' όψιν σας. 
Στην Ισπανία και την Πορτογαλλία η άρση της απαγόρευσης δεν επιβεβαίωσε τις Κασσάνδρες ακριβώς όπως και το παλιό υποκριτικό παράδειγμα του Άμστερντάμ όπου με χαρακτηριστικά προτεσταντική εθελοτυφλία επιτρέπεται η λιανική από τη μπροστά πόρτα του καφενείου ενώ ταυτόχρονα απαγορεύεται η χονδρική που γίνεται από την πίσω πόρτα για ανεφοδιασμό. 
Στις χώρες που άλλαξε ο νόμος (που μας είχε επιβάλει η Αμερική για τα δικά της συμφέροντα και ιδανικά), όπως και στις χώρες παραγωγής πρώτης ύλης, δεν παρατηρείται αύξηση  χρηστών, παρατηρείται όμως κατακόρυφη μείωση θανάτων, άδειασμα φυλακών, απασχόληση αστυνομίας με πραγματικά εγκλήματα και αύξηση κρατικού εισοδήματος λόγω της φορολογίας.

Για μιά χώρα σαν την Ελλάδα που είναι αυτοφυείς η Κάνναβις και η περιζήτητη Μήκων η υπνοφόρος (το έχω ξαναπεί) η νομιμοποίηση θα μπορούσε να γίνει πανάκεια μιάς βιομηχανίας καθαρότερης και πιο ευχάριστης από τα πετρέλαια που τόσο ακούω τελευταία.

Για λόγους υγείας σε πολλές χώρες της Ευρώπης και πολιτείες των ΗΠΑ η χρήση μαριχουάνας είναι νόμιμη. Όσο για το όπιο, την κοδεϊνη και τη μορφίνη αποτελούν σαν την ηρωίνη βάλσαμα ενός παγκόσμιου πληθυσμού που δε γίνεται νεώτερος, κι όποιος διαβάζει προσεκτικά τις οδηγίες χρήσεως στα κουτιά φαρμάκων γνωρίζει ότι όποτε υπέφερε από δυνατό κρύωμα ή πονόδοντο (και τόσα άλλα σοβαρότερα) υπήρξε χρήστης. Χρήστης νόμιμος, όχι ΄Χρήστης' εθισμένος.



___________________________________FACTSΕπισήµως ο διεθνής «πόλεµος εναντίον των ναρκωτικών» άρχισε πριν από 50 χρόνια µε την υπογραφή της Συνθήκης του ΟΗΕ για τα Ναρκωτικά. ∆έκα χρόνια μετά ο αµερικανός πρόεδρος Νίξον εξήγγειλε µία από τις µεγαλύτερες επιχειρήσεις για τη µείωση των ναρκωτικών στις ΗΠΑ.  Σήμερα 40 χρόνια αργότερα οι (γνωστοί) χρήστες ξεπερνούν τα 250.000.000. (Υπολογίστε τα  μαύρα κέρδη)._______________________




Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

ΕΚΛΟΓΙΚΟΝ




Οι εκλογές ξανάρθανε λοιπόν...
Για όσους φίλους σκέφτονται ακόμα τι θα ψηφίσουν, γι αυτούς που λέμε «αναποφάσιστους», έχω δυό λόγια να πω  για τα κόμματα που ξαναζητάνε την ψήφο μας.
Δεν θα σας πω τι να ψηφίσετε, ούτε θα κάνω πολιτικές αναλύσεις και προβλέψεις για την πορεία της οικονομίας, μέσα ή έξω απ’ την ΕΕ, ευρώ ή δραχμή, κι ούτε θα μιλήσω για «προδότες», «κρεμάλες», υπεύθυνους και ανεύθυνους, ή φταίχτες κι αθώους...
Θα σας πω μονάχα τι θέσεις έχουν πάρει τα κόμματα σχετικά με το θέμα που μας απασχολεί περισσότερο, που έχει σημαδέψει τις ζωές μας, και που μας καίει : Τα ναρκωτικά, την απαγόρευση, τις κατασταλτικές πολιτικές, την απεξάρτηση και την υποκατάσταση, τη μείωση της βλάβης, τους χρήστες, τις πιάτσες και την πρόνοια... Κι ας βγάλει καθένας τα συμπεράσματά του κι ας ψηφίσει ότι τον φωτίσει το κεφάλι του...
Ξεκινάμε το λοιπόν :

Ν.Δ. :  Είναι γνωστή η συντηρητική στάση της δεξιάς παράταξης, και         ιδίως του σημερινού αρχηγού της, απέναντι στο ζήτημα των ναρκωτικών και των χρηστών. Και βέβαια, αν και ο προηγούμενος αρχηγός τους (Κώστας Καραμανλής) είχε μια σχετική ευαισθησία για τα προγράμματα απεξάρτησης κι επισκέπτονταν τακτικά την Παρέμβαση στην γειτονιά του, ο τωρινός δεν έχει παρόμοιες ευαισθησίες.
Η θέση του κόμματος στην πρόσφατη ψηφοφορία στην βουλή για την μερική αποποινικοποίηση της χρήσης, ήταν απόλυτα αρνητική, κι ένας απ’ τους λόγους που δεν πέρασε το σχετικό νομοσχέδιο. Τα ίδια πράττουν κατά καιρούς σε νομοσχέδια για την αποσυμφόρηση των φυλακών και την άμβλυνση της κατασταλτικής πολιτικής.

Γενικά πολιτεύονται στο συγκεκριμένο θέμα εκμεταλλευόμενοι τα φοβικά σύνδρομα των μικροαστών, «να σώσουμε τα παιδιά μας απ’ την πρέζα», περιθωριοποιούν τον χρήστη, υποστηρίζουν την αύξηση της καταστολής και της απαγόρευσης. Χαρακτηριστικά, δείτε  εδώ  πως σχολιάστηκε η τελευταία αναφορά του Σαμαρά στους χρήστες ουσιών.

ΠΑΣΟΚ : Θα ‘λεγε κανείς, μια μερίδα απ’ τα ίδια... Υπάρχουν όμως κάποιες διαφορές. Το κόμμα αυτό γενικά υποστηρίζει προοδευτικότερες πολιτικές, μόνο που δεν τις κάνουν πράξη, φοβούμενοι το «πολιτικό κόστος», υποχωρώντας στις συντηρητικές πιέσεις και φοβούμενοι πως θα χάσουν τους ψήφους αυτών που φοβούνται τα ναρκωτικά...
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ρήση του προηγούμενου αρχηγού τους και κληρονόμου του κόμματος, Γιώργου Παπανδρέου, περί γλαστρών φούντας στα μπαλκόνια, που την έκανε γαργάρα με πολύ μεγάλη ευκολία, κάτω απ’ την γενική κατακραυγή των συντηρητικών κύκλων, μέσα κι έξω απ’ το κόμμα του...
Πάντως να μην ξεχνάμε πως κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ ήταν που φιλελευθεροποίησαν έστω και όσο πατάει η γάτα τους περί ναρκωτικών νόμους, σχεδίασαν τον ΟΚΑΝΑ, υλοποίησαν έστω και στρεβλά την υποκατάσταση, έφεραν στη βουλή το πρόσφατο νομοσχέδιο για την αποποινικοποίηση που ναυάγησε κάτω απ’ τις λυσσασμένες επιθέσεις ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΚΚΕ. Έχουν περάσει στην πορεία του χρόνου αρκετά νομοσχέδια για την αποσυμφόρηση των φυλακών, την μείωση της καταστολής, την απεξάρτηση, την υποκατάσταση και τη μείωση της βλάβης, αλλά και την πρόνοια για τοξικοεξαρτημένους, και στελέχη αυτού του κόμματος στην διοίκηση έχουν υλοποιήσει τις πολιτικές αυτές, κουτσουρεμένες, στρεβλές, ατελείς, πάντως καλύτερες απ’ το τίποτα...

Συριζα : Τελείως αντίθετοι απ’ τους προηγούμενους, υποστηρίζουν ξεκάθαρα όλες τις προοδευτικές θέσεις.
Υποστηρίζουν την αποποινικοποίηση, συμμετέχουν μάλιστα και στο αντιαπαγορευτικό φεστιβάλ, υποστηρίζουν τα προγράμματα απεξάρτησης, την υποκατάσταση, την μείωση της βλάβης και τις κοινωνικές πολιτικές και την πρόνοια για τον χρήστη.
Και όλα αυτά δεν είναι πρόσφατα, ανέκαθεν το κόμμα του Συνασπισμού που τώρα έγινε Σύριζα και παλιά ήταν ΚΚΕ εσωτερικού, είχε αυτές τις προοδευτικές θέσεις και πάντα υποστήριζε την μείωση της καταστολής. Πάντοτε υποστήριζαν τα σχετικά νομοσχέδια κι έχουν δείξει  ιδιαίτερη ευαισθησία για τους χρήστες, τους κρατουμένους, όπως και για όλες τις «περιθωριακές» ομάδες ανθρώπων. Υποστηρίζουν, πως αν τους εμπιστευθούμε, έχουμε να κερδίσουμε πολλά, σαν ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα, αλλά και η χώρα συνολικά. Μένει να δούμε αν είναι διατεθειμένοι να να προβούν σε ρήξεις και να έρθουν σε σύγκρουση με κατεστημένα και μηχανισμούς, αλλά και με μερίδα της κοινής γνώμης, για να κάνουν πράξη τα λόγια τους...

ΚΚΕ : Η απόλυτη μονολιθικότητα  και προσκόλληση στη «γραμμή»...      Το ΚΚΕ, πιστό στην ανάλυση ότι τα ναρκωτικά αποτελούν όπλο της άρχουσας τάξης για να αποκοιμίσει  τις μάζες και να εμποδίσει την νεολαία να συμμετάσχει στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, έχει ανέκαθεν ξεκάθαρη θέση ενάντια σε κάθε μορφή αποποινικοποίησης, ενάντια στην υποκατάσταση και την μείωση της βλάβης.
Υποστηρίζει με συνέπεια τις πιο αυστηρές κατασταλτικές πολιτικές και μόνο τα στεγνά προγράμματα απεξάρτησης, θεωρώντας την υποκατάσταση κρατική προσπάθεια νάρκωσης και αποχαύνωσης της νεολαίας, και βέβαια αντιτίθεται σε όλα τα σχετικά νομοσχέδια. Ευτυχώς που δεν θέλουν να κυβερνήσουν...
Το λυπηρό είναι πως μεγάλη μερίδα των εργαζομένων στον ΟΚΑΝΑ, των θεραπευτών μας, συμφωνούν με τις θέσεις του ΚΚΕ, και από μέσα σαμποτάρουν έντεχνα τις προσπάθειες των υπολοίπων και τις δικιές μας. Κάποιες μονάδες υποκατάστασης, (όπως της Νίκαιας π.χ.), λειτουργούν βάσει των αυστηρών και κατασταλτικών θέσεων αυτού του κόμματος, δημιουργώντας πλήθος προβλημάτων στους θεραπευόμενους.

ΛΑΟΣ :  Ότι είπαμε για την ΝΔ, επί δέκα... Άκρως συντηρητικές θέσεις, μεγέθυνση της καταστολής όσο παίρνει... Πάντοτε ψηφίζουν κατά των νομοσχεδίων που μειώνουν την καταστολή και προσπαθούν να υποδαυλίσουν τα φοβικά σύνδρομα του κόσμου για να κερδίζουν ψηφοφόρους.  Λαϊκιστής στο έπακρο, ο Καρατζαφέρης ποντάρει στους «νοικοκυραίους» και στο φόβο τους για τα ναρκωτικά που απειλούν τα παιδιά τους, και τους πρεζάκηδες που απειλούν να τους κλέψουν... Πατάει πάνω στα στερεότυπα, και με τη δράση του τα ενισχύει και τα μεγεθύνει....
Είναι αξιοσημείωτο πως οι θέσεις του ΛΑΟΣ ταυτίζονται σχεδόν πάντα με αυτές του ΚΚΕ, ψηφίζουν τα ίδια στα σχετικά νομοσχέδια και φτάνουν στο ίδιο αποτέλεσμα, ξεκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες...

ΔΗΜΑΡ  : Όπως αναμένεται, οι θέσεις της ΔΗΜΑΡ είναι ταυτόσημες με αυτές του Σύριζα, υποστηρικτικές και προοδευτικές, υπέρ της αποποινικοποίησης, δεν υπάρχει λόγος να επαναλάβουμε τα ίδια... Μόνο ότι τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ εμφανίζονται περισσότερο και πιο ξεκάθαρα υπέρ των προοδευτικών αλλαγών και της αποποινικοποίησης.

Οικολόγοι Πράσινοι : Συνεχίζοντας τις θετικές προσεγγίσεις, οι Οικολόγοι πράσινοι είναι ξεκάθαρα υπέρ της αποποινικοποίησης, προβάλλοντας έντονα και το ζήτημα της αυτοδιάθεσης του ατόμου και του δικαιώματος να κάνει ότι θέλει με τον εαυτό του. Σημαντική η παρουσία τους στο αντιαπαγορευτικό φεστιβάλ και σε άλλες σχετικές δράσεις, με σύνθημα «Η απαγόρευση σκοτώνει το χρήστη και ταΐζει τον έμπορο», βάζουν στο τραπέζι και την προσέγγιση μιας βιώσιμης πράσινης ανάπτυξης βασισμένης στα προϊόντα της κάνναβης.
Για να μην λέμε πολλά, οι θέσεις τους σε όλα τα ζητήματα σχετικά με τα ναρκωτικά, την απεξάρτηση, την υποκατάσταση, την μείωση βλάβης, την μείωση της καταστολής, τις κοινωνικές και προνοιακές πολιτικές, είναι στην θετική κατεύθυνση... Οι δράσεις τους βοηθούν πολύ στο να μειώνονται οι στερεότυπες αντιλήψεις του κόσμου σχετικά με τον χρήστη και με τις ουσίες.

 
Ανεξάρτητοι Έλληνες : Σχετικά με το κόμμα του Πάνου Καμένου, λίγα μας είναι γνωστά για τις θέσεις τους στα ζητήματα που μας απασχολούν. Αν λάβουμε υπόψη όμως τη μέχρι τώρα πορεία του Καμένου, αλλά και όσων τον ακολουθούν, αυτό που συμπεραίνουμε είναι πως οι θέσεις τους κινούνται ανάμεσα σ’ αυτές τις ΝΔ και του ΛΑΟΣ... Ακολουθούσαν μέχρι προ λίγου τη γραμμή της ΝΔ, αντίθετοι στην αποποινικοποίηση και σ’ οτιδήποτε προοδευτικό, και λαϊκιστές στο έπακρο κι αυτοί, συμπορεύονται με ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΚΚΕ...


Δημιουργία Ξανά - Δράση – Φιλελεύθερη Συμμαχία : (Τζήμερος – Μάνος – Βαλιαννάτος). Εδώ έχουμε μια πολύ θετική στάση από το κόμμα του Γρηγόρη Βαλλιαννάτου, που υποστηρίζοντας την αυτοδιάθεση, όπως κάθε συνεπής Φιλελεύθερος, υποστηρίζουν την αποποινικοποίηση με συμμετοχή και στο αντιαπαγορευτικό μάλιστα... Γενικά ο συνασπισμός αυτών των κομμάτων, έχει θετική στάση απέναντι στα δικά μας ζητήματα. Συνεπείς φιλελεύθεροι όλοι τους, υποστηρίζουν την αυτοδιάθεση και το ότι καθένας κάνει ότι θέλει με τον εαυτό του....


Χρυσή Αυγή :  Τους άφησα τελευταίους επίτηδες, γιατί πρόκειται για πολύ τελευταίους, στις απόψεις τους, στις θέσεις τους, στις πρακτικές τους, αλλά και στην ικανότητα σκέψης...
Οι θέσεις τους συνοψίζονται στην παλαιότερη ρήση του Μιχαλολιάκου : «να μαζέψουμε όλους τους ναρκομανείς, να τους βάλουμε σ’ ένα καράβι, και να το βουλιάξουμε μεσοπέλαγα».....
Αν ποτέ αυτοί οι άνθρωποι κυβερνούσαν,  αυτό που θα είχαμε να περιμένουμε θα ήταν περισσότερη καταστολή, μεγαλύτερη απαγόρευση, σταμάτημα όλων των προγραμμάτων και στο τέλος οι φούρνοι... Και τα ίδια και για όλες τις «περιθωριακές» κατά τη γνώμη τους ομάδες, ασθενείς, οροθετικούς, ομοφυλόφιλους, άστεγους, εκδιδόμενες, παραβατικούς.... Όλοι σαπούνι, ή στον Καιάδα....
Λυπάμαι μόνο που κάποιοι  λίγοι, ελάχιστοι από μας, έχουν μασήσει στην προπαγάνδα των υπανθρώπων, περί ελληνικής καθαρότητος και ανωτερότητας, περί σωτηρίας της χώρας και να ξεβρομίσουμε τον τόπο (δεν καταλαβαίνουν πως με το «να ξεβρωμίσουμε» εννοεί κι εμάς σαν βρωμιά...), περί αντισυστημικού κόμματος και άλλα φαιδρά, και ψηφίζουν και υποστηρίζουν τους Ναζίδες... Ελπίζω να το σκεφτούν καλύτερα και ν’ αλλάξουν γνώμη...

Επίλογος : Μετά από όλα αυτά, όσοι είχατε την υπομονή να διαβάσετε τούτο το δημοσίευμα ολόκληρο, πιστεύω πως έχετε πάρει μια ιδέα για το τι πρεσβεύει καθένας τους σχετικά με τα ζητήματα που μας απασχολούν περισσότερο σαν χρήστες ουσιών, θεραπευόμενους των μονάδων ή όχι... Αποφασίστε λοιπόν, βάλτε το χέρι στην καρδιά και ρίξτε την... Όπου νομίζει ο καθένας καλύτερα, μόνο σας παρακαλώ, μακρυά απ’ τους Νεάτερνταλ....
Γράφω τ’ όνομά μου κάτω απ’ αυτό το κείμενο, για να είναι πιο εύκολο σε όποιον νομίζει πως θίγεται απ’ αυτό, να κάνει μήνυση...





                                              Γιώργος  Ζαρκωτός



Το Κείμενο της Χαράς

Από την φίλη συνθεραπευόμενη Χαρά Αγγελοπούλου πήραμε το παρακάτω κείμενο :



Εδώ και πολύ καιρό, παντού ανά τον κόσμο, αλλά κι εδώ που γεννήθηκε, χτυπάει η καρδιά της και ίσως εδώ πεθάνει, η δημοκρατία περνάει κρίση, κρίση θεσμών και αξιών, πράγμα πολύ επικίνδυνο...       Η ιστορία το αποδεικνύει,  στην παρακμή των λαών, οι φασίστες φαίνονται, κι η δημοκρατία πρέπει να τους απομονώνει οπωσδήποτε κι οποτεδήποτε...
Με αφορμή τα τελευταία αυτά γεγονότα στο κανάλι του Αντεννα, όπου το φασιστοειδές αυτό με το όνομα «Κασιδιάρης», είδαμε να φέρεται με τρομερή βιαιότητα απέναντι σε πολίτες, και μάλιστα εκλεγμένους πολιτικούς, και δη γυναίκες.
Έχουμε όλοι ευθύνη να καθήσουμε να σκευτούμε σοβαρά για το τι θα επιλέξουμε την 17η Ιουνίου. Ως πολίτες και μάλιστα «ασθενείς», έχουμε πολύ σοβαρούς λόγους να αντιμετωπίζουμε και να πέρνουμε θέση στα προβλήματα της κοινωνίας μας. Πρέπει να είμαστε σκεπτόμενοι, ενεργοί  πολίτες  και ευαισθητοποιημένοι στο έπακρον, να ενδιαφερόμαστε για την δικαιοσύνη και την ειρήνη των λαών και των κρατών, άρα και της χώρας μας . Πάνω απ’ όλα είμαστε άνθρωποι, ωραίοι σαν Έλληνες  που δώσαμε τα φώτα και τον πολιτισμό σ’ όλον τον κόσμο. Είμαστε και να το αποδείξουμε στην κάλπη.
Να μπεί ένα τέλος σ’ αυτό το παρεικμασμένο και διαβρωμένο σύστημα...
«Στην εύφορη κοιλάδα των υποσχέσεων, πολλοί έχουν πεθάνει από πείνα»......
                                                       Χαρά Αγγελοπούλου  

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ. κουτσοκατινιστικα.


Από τον φίλο συνθεραπευόμενο Δημήτρη Χάλαρη λάβαμε το παρακάτω κείμενο, και το δημοσιεύουμε χωρίς καμιά αλλαγή.





  • Μια νεα κυβερνηση θα εχουμε απο Δευτερα 17 Ιουνιου,ισως και νεο προεδρο στον ΟΚΑΝΑ αφου η διετια ληγει αν και την θητεια της Κ Μαλλιωρη δεν θα την εκρινα αρνητικα.
  • Νεος υπουργος Υγειας που να μην χρειαζεται απεξαρτησιογονα για να κανει θεραπεια συντηρησης,ουτε να σχεδιαζει χωρους για να κρυψει τα πρεζακια και να τα πληνει και αν εχουν καμια ψιλη να αγορασουν και ας την ριξουν,αυτα δεν ειναι πολιτικες υγειας.
  • Οταν ο Ρακιντσης το εψαχνε ο ΟΚΑΝΑ με 60,0000,000 τον χρονο αγοραζε 3,500,000 αντιδραστηρια ουρων και χορηγουσε 300,000 υγρη μεθαδονη που αγοραζε 30 το κιλο.
  • Μετα απο 17 χρονια περιπου ισως φτιαχθει ηλεκτρονικη βαση δεδομενων,ωστε ασθενεις σε συντηρηση να χορηγουνται απο οποιο δημοσιο νοσοκομειο σταματωντας την εξαρτηση και κατασταλτικιη πολιτικη που εχει προκαλεσει η σχεση θεραπευτη-θεραπευομενου ωστε να περιλαμβανει στη θεραπεια πληροφοριες για παραβατικες και ποινικες συμπεριφορες λες και ο ρολος να μην περιοριζεται στα ιατρικα στοιχεια,αλλα  να αξιολογουν κουτσομπολια και ρουφιανες ακομη και κοντοχωριανο διωξανε γιατι νταλαβεριζοταν στην καλαματα και χορηγουνταν στην Νικαια.
  • Ακουσα για μια κοπελα που διωχθηκε απο Εξαρχεια για υποτροπες και διαμαρτηρηθηκα στον φιλο της συνθεραπευομενο,μου σκυβει και λεει <εκανε και νταλαβερι> συνομοτικα,ακομα χειροτερα του λεω απο το να κανει βιζιτες την βγαζει πουλωντας χαρτακια,απαντω και λεει σκυφτα<ηταν και βιζιτου>...! Καφενειο Μικρο, Εσεις τι καταλαβατε΄εγω οτι την αγαπουσε!
  • Οσο για την καλαματιανη ντετεκτιβ -διευθυντρια-αστυνομικος-πολιτικος ειναι και κομμουνιστρια ετσι ωστε με 96% ανεργεια η κυρια δεν δινει take-home αλλα μονο 8 ΕΡΓΑΤΙΚΑ τον μηνα και αφου δεν δουλευουμε για να μην χασισονομαστε δεν περνεις αν εργαζεσαι μαστουρωμενος,αλλος για γκουλαγκ  κανεις....!
  • Αν υποψιαστω πως δεν ηταν τυχαια αγανακτισμενοι οι κομμουνιστες και ορθοδοξοι χριστιανοι εξω απο το κρατικο τοτε παει για γραμματεας,Παπαρηγα φυλαξου θα σε φαει η γιατρινα
  • Ευτυχως που εκλεισε η καποδιστριου μπορει οι δρομοι να μην καθαρισαν αλλα να πληρωνουμε δυο βαρδιες επικαλιμενες 6 απο  8 ωρες για δηθεν δυο βαρδιες επειδη ειθιστε να την κοπανανε κ Κοκορη βλακεια ειναι γιατι θα χρεωκοπουμε.
  • Και ΤΩΡΑ ερχονται οι κομμουνιστες αλλα ειναι οπορτουνιστες και μαξιμαλιστες δεν ειναι σταλινικοι αυτοι.
  • Αυτο το blog ειναι πιθανως η τριτη προσπαθεια για υπαρξη στο ιντερνετ της συλλογικοτητας θεραπευομενων η οποια ονοσουπω θα υπαρξει στην πεμπτη προασπαθεια,την τεταρτη εβγαλε σφραγιδα....
  • ...σε  17 χρονια.Οσο για την συμμετοχη......δεν απογοητευομαι μαλλον εκτος ερχομαι εδω απο 5-6000 ........
  • Για την προνοια.........δινεις 46  για να ανανεωσεις το επιδομα και τωρα θελουν ενεργο ηπατιτηδα και χρηση τοξικων ουσιων αλλα αν την θελετε σιγουρα να προτιμησεται aids ειναι πολα τα λεφτα αρη...
  • ......αλλα μπορειται αντι να πουλατε ηρωινη να πουλατε το φαρμακο για να φατε....
  • Ρε σωτηρια ακομη δινεται 150 για take home στο ιδιωτικο η επισκεψη παρακαλω.
  • Μια που γνωριστηκαμε εγω μπαινω στα 12,Εξαρχεια,Καποδιστριου,Αγ Ολγα.....καθειρξη για τους φυλακοβιους.
  • Χαλαρης Δημητρης  15-6-2012

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Φοβάμαι

Άλλη μια μέρα ξήμερωσε πάλι, άλλη μια Δευτέρα καλοκαιριού..'καλημέρα, καλή βδομάδα' μου λένε με χαμόγελο οι γείτονες..μα δεν περνάει το μέσα μου. Είναι κάτι μέρες που φοβάμαι,φοβάμαι πολύ. Φοβάμαι για το αύριο, για το σήμερα, για το τώρα. Φοβάμαι γιατί ζω σε μια ρημαδιασμένη πατρίδα που αποσυντίθεται, γιατί έχω ανάγκη από ένα φάρμακο που τρέμω για το πόσο ακόμα θα υπάρχει, γιατί έχω ένα παιδί που δεν έχει μέλλον, γιατί ώρες-ώρες νιώθω πως έχω σταματήσει να ζω. Φοβάμαι,ναι. Γιατί αν πριν κάποια χρόνια οι εξαρτημένοι ήμασταν στο περιθώριο, σήμερα πια γίναμε αόρατοι. Φοβάμαι γιατί μεγαλώνω κι ίσως αύριο να'μαι κι εγώ ένας απ'αυτούς που εκλιπαρούν για το φάρμακό τους νιώθοντας τη ζωή τους να κρέμεται από μια κλωστή. Γιατί τώρα πια δε μπορώ να γεμίσω την καρδιά μου με καμιά ουσία. Διάλεξα το δρόμο της ζωής και τώρα δεν υπάρχει γυρισμός. Μιας ζωής όμως που συνεπάγεται ισοπεδωτικές υποχρεώσεις, ευθύνες κι έναν μεγάλο γραφειοκρατικό αριθμό..εγώ κι ο αριθμός μου είμαστε ένα μα κανείς μας δεν ξεχωρίζει ανάμεσα στους χιλιάδες, τους εκατομμύρια αριθμούς. Δεν ήταν αυτό που ονειρευόμουν. Στην πραγματικότητα, δεν καταλάβαινα καν τι σημαίνει. Στο δικό μου παρελθόν υπήρχαν άλλες 'υποχρεώσεις' αλλά χωρίς αριθμούς και πρωτόκολλα. Υπήρχαμε στον κόσμο μα και δεν υπήρχαμε πουθενά..ήμασταν γραμμένοι στα δημοτολόγια αλλά άφαντοι στην πραγματικότητα. Κι έλεγα πως θα ξημερώσει η μέρα που θα'ρθει κάτι καλύτερο..κι είχα κάτι να ελπίζω. Πάλεψα, αγωνίστηκα, μάτωσα γι'αυτό κι έτσι έφτασα στο σήμερα, σ'ένα σήμερα που όλοι ήξεραν τους κανόνες εκτός από μένα..α,ξέχασα,κι εσάς. Κι ακόμα και τώρα, 8 χρόνια μετά, δυσκολεύομαι να υπάρξω συνεπής με τις 'υποχρεώσεις', να παρακολουθώ τις εκκρεμότητές μου και να μην ξεχνάω να ελέγχω τον αριθμό. Προχτές έχασα ένα σημαντικό ραντεβού κλεισμένο 6 μήνες πριν. Δεν είμαι και τόσο φίλη, φαίνεται, με τη συνέπεια. Άντε πάλι να πάρω καινούργιο αριθμό. Προσγειώθηκα λοιπόν στο σήμερα κάνοντας όνειρα για συναισθήματα, για χαρά, για ανθρώπους, για ταξίδια. Μα δεν είναι αυτή η αληθινή ζωή. Κι οι άνθρωποι δεν έχουν συναισθήματα, τα νέκρωσαν. Δε γελάνε πια, υποφέρουν. Κι οι διακοπές απ'τη σκληρή δουλειά υπάρχουν μια βδομάδα μέσα στο χρόνο, για τους τυχερούς. Ήταν κι αυτό μια ψευδαίσθηση λοιπόν? Και τι μπορώ να διορθώσω τώρα? Η χτεσινή μου 'καβάντζα' κάηκε κι αυτή. Και δεν έχω το κουράγιο να γυρίσω στην αρένα. Άλλωστε εδώ περιμένουν από μένα και πρέπει να φανώ δυνατή. Ο γιος μου έγινε 16 κι ονειρεύεται ανέμελες στιγμές, νεανικές εμπειρίες και υπέροχες περιπέτειες. Θα μπορέσω να του τις δώσω? Θα καταφέρει να βρει την ομορφιά και την αγάπη που τόσο ονειρεύεται? Με τις αλήθειες που καλούμαι να αντιμετωπίσω, θα τολμήσω να αναμετρηθώ? Ναι, κάποτε έλιωνα..κάποτε ζούσα στους δρόμους..κάποτε έσερνα το σώμα μου στα τσιμεντένια πεζοδρόμια της Αθήνας χωρίς ελπίδα, χωρίς ζωή, χωρίς αγαπημένους..αλλά φοβόμουν λιγότερο. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζω. Είχα άγνοια του σήμερα, ενός σήμερα-φονιά. Ενός σήμερα διαδικτυακού που οι φίλοι δε σ'αγγίζουν μέσα απ'τη σάρκα αλλά μέσα απ'το πληκτρολόγιο. Που η δουλειά δεν είναι δικαίωμα αλλά προνόμιο για τους λίγους. Που η τηλεόραση ελέγχει τις σκέψεις των ανθρώπων και σιγοντάρει γραβατωμένους πραματευτάδες της ελπίδας..και σιχαμένα κατακάθια που γεννήθηκαν απ'την ανασφάλεια. Και που τα όνειρα είναι άγονα, περικυκλωμένα από συρματόπλεγμα και θαμπά..τόσο θαμπά που ούτε καν τα δάκρυα δε μπορούν να τα γυαλίσουν. Αλλιώς ονειρευόμουν τη ζωή..τη ζωή που δεν έζησα και θα την έπαιρνα πίσω. Μα αυτό που βρήκα δεν μπορώ να το χαρώ. Φοβάμαι να ζήσω. Φοβάμαι να αγαπήσω. Φοβάμαι να ελπίσω. Φοβάμαι να ονειρευτώ. Φοβάμαι τις στιγμές που φοβάμαι. Φοβάμαι για τους λιγότερο τυχερούς. Φοβάμαι μια ζωή χωρίς αξιοπρέπεια.